ماشین‌حساب پاداش پایان کار

درباره این ابزار

فرمول‌های پاداش پایان کار معمولاً با سابقه خدمت مقیاس می‌یابند: پاداش پایان کار = سال‌های خدمت × حقوق هفتگی × هفته‌های اعطایی به‌ازای هر سال خدمت، که در آن ضریب «هفته به‌ازای هر سال» را سیاست شرکت، قرارداد استخدام یا در برخی حوزه‌های قضایی قانون تعیین می‌کند — معمولاً از نیم هفته تا دو هفته یا بیشتر حقوق به‌ازای هر سال کار.

واحدهای منابع انسانی و وکلای کار هنگام ساختاردهی تعدیل نیرو و تنظیم قراردادهای پایان کار از این محاسبه استفاده می‌کنند، چون ضریب هفته‌ها در هر سال دقیقاً همان متغیری است که در بسته‌های خروج فردی، قراردادهای مدیران اجرایی یا توافق‌های جمعی مذاکره می‌شود، در حالی که ساختار زیربنایی سابقه ضرب‌در‌حقوق ثابت می‌ماند.

کارمندانی که برآورد می‌کنند بسته تعدیل نیرو باید شامل چه چیزی باشد، متخصصان منابع انسانی که برای کاهش نیرو بودجه‌بندی می‌کنند و جویندگان کاری که شرایط پایان کار را میان پیشنهادها مقایسه می‌کنند، همگی از این فرمول استفاده می‌کنند تا سال‌های خدمت و حقوق را پیش از امضای هر چیز به پرداخت مورد انتظاری عینی تبدیل کنند.