ماشین‌حساب خروج از مرکز بیضی

درباره این ابزار

خروج از مرکز اندازه می‌گیرد بیضی چقدر از دایرهٔ کامل فاصله دارد و از e = √(1 − b²/a²) بر پایهٔ نیم‌محور بزرگ a و نیم‌محور کوچک b محاسبه می‌شود؛ مقدار ۰ دایره است و مقدارهای نزدیک به ۱ بیضی‌ای را توصیف می‌کنند که هرچه بیشتر کشیده می‌شود. همین رابطه فاصلهٔ کانونی c = a·e را می‌دهد، یعنی فاصلهٔ مرکز بیضی تا هر یک از دو کانونش.

ستاره‌شناسان از خروج از مرکز مداری برای مشخص کردن میزان بیضوی بودن مدار یک سیاره، دنباله‌دار یا ماهواره بر پایهٔ قانون اول کپلر استفاده می‌کنند — مدار زمین e ≈ 0.017 دارد و تقریباً دایره‌ای است، در حالی که بسیاری از دنباله‌دارها e نزدیک به ۱ دارند. مهندسان مکانیک همین فرمول را هنگام طراحی چرخ‌دنده و بادامک بیضوی به کار می‌برند، و طراحان اپتیک برای آینه‌ها و بازتاب‌دهنده‌های بیضوی که نور یا صدا را از یک کانون دقیقاً به کانون دیگر متمرکز می‌کنند.