ماشین‌حساب ارزش اسمی قرارداد اختیار معامله

درباره این ابزار

ارزش اسمی یک موقعیت اختیار معامله ارزش کل سهام پایه‌ای است که قرارداد کنترل می‌کند و از این رابطه محاسبه می‌شود: ارزش اسمی = قیمت دارایی پایه × تعداد قراردادها × ضریب قرارداد. برای اختیار معامله‌های سهام استاندارد آمریکا، ضریب ۱۰۰ سهم به‌ازای هر قرارداد است، پس یک اختیار خرید روی سهمی ۱۵۰ دلاری، حتی اگر پریمیوم پرداختی فقط چند صد دلار باشد، ارزش اسمی ۱۵٬۰۰۰ دلار دارد — این اهرم دقیقاً همان چیزی است که اختیار معامله را هم جذاب و هم پرخطر می‌کند.

معامله‌گران اختیار معامله، مدیران ریسک و واحدهای مارجین کارگزاری‌ها به‌جای پریمیوم پرداختی از ارزش اسمی استفاده می‌کنند تا اندازهٔ موقعیت‌ها را نسبت به سرمایهٔ حساب تعیین کنند، سقف‌های مواجهه در سطح سبد را بگذارند و الزام‌های مارجین را زیر قواعدی مانند قواعد FINRA یا CBOE حساب کنند. همچنین رقمی است که هنگام مقایسهٔ مواجهه بازاری یک موقعیت اختیار معامله با موقعیت معادل سهام یا قرارداد آتی به کار می‌رود، چون پریمیوم به‌تنهایی مقدار ارزش پایه‌ای را که واقعاً در معرض خطر است به‌شدت کمتر از واقع نشان می‌دهد.