ماشین‌حساب جرم هوا

درباره این ابزار

فرمول ساده جرم هوا، X = 1/sin(altitude) — که معادل سکانت زاویه سمت‌الرأس است — برآورد می‌کند نور ستاره یا خورشید نسبت به نگاه مستقیم به بالا چه مقدار از جو را می‌پیماید (X=1 در سمت‌الرأس)، با فرض ساده‌کننده جوی تخت و با لایه‌های موازی. این فرمول برای ارتفاع‌های بالای حدود ۲۰° خوب کار می‌کند، اما نزدیک افق جرم هوا را بیش‌ازحد برآورد می‌کند (در ۰° بی‌نهایت بزرگ می‌شود)؛ جایی که مدل‌های دقیق‌تری مانند کاستن–یانگ انحنای زمین را اصلاح می‌کنند.

ستاره‌شناسان از جرم هوا برای تصحیح اندازه‌گیری‌های نورسنجی از نظر خاموشی جوی — کم‌نور و سرخ‌شدن ناشی از پراکندگی و جذب — و برای زمان‌بندی رصدها در زمانی که هدف در بالاترین نقطه است (کمترین جرم هوا) و کمتر از همه تحت‌تأثیر جو قرار دارد، استفاده می‌کنند. این محاسبه‌ای روزمره در نرم‌افزارهای برنامه‌ریزی رصدخانه، اخترعکاسی آماتوری و هر خط پردازش طیف‌سنجی یا نورسنجی است که باید اندازه‌گیری‌های روشنایی را در ساعت‌های مختلف شب با هم مقایسه کند.