Hava Kütlesi Hesaplama

Belirli bir yükseklikte hava kütlesini bulun.

Nasıl hesaplanır?

Araç düz ve paralel katmanlı yaklaşımı kullanır: X = 1 ÷ sin(h); burada h, cismin ufkun üzerindeki yüksekliğidir ve derece cinsindendir (ufukta 0°, zenitte 90°). Bu, zenit açısı z = 90° − h değerinin sekantına eşittir. Tam tepede sonuç 1,0000'dır ve cisim alçaldıkça artar. Yükseklik 0'dan büyük, 90'dan büyük olmayan bir değer olmalıdır; ufukta ya da ufkun altındaki cisimler için sonuç verilmez. Sonuç dört ondalıkla gösterilir. Formül atmosferi düz katmanlar sayar, bu yüzden ufka yakın yerde gerçek değeri olduğundan yüksek gösterir ve orada eğriliği hesaba katan modeller kullanılmalıdır.

Örnek hesaplama

Bir yıldız ufkun 35° üzerinde. sin 35° = 0,5736 olduğundan hava kütlesi 1 ÷ 0,5736 = 1,7434 bulunur. Işığı zenitte olduğundan yaklaşık 1,74 kat fazla hava katmanından geçer. Karşılaştırma için 30°'de hava kütlesi tam olarak 2,0000, 60°'de 1,1547'dir. Düşük sönümleme isteyen bir gözlemci yıldızın daha yükselmesini beklerdi.

Bu örneği dene →

Sık yapılan hatalar

  • Yükseklik yerine zenit açısını girmek: alan ufuktan itibaren açıdır, zenitten 20° uzaktaki bir yıldız için 70 girilir.
  • Ufka yakın sonucu kesin saymak: 5°'de formül 11,4737 verir, ama düz katman modeli bu kadar alçakta değeri olduğundan yüksek gösterir; kaba bir değer sayın.
  • Radyan yazmak: yükseklik derecedir, 0,61 (35°'nin radyanı) girerseniz 0,61° okunur ve sonuç gelmez ya da çok büyük bir hava kütlesi çıkar.
  • Ufkun altındaki cisim için eksi yükseklik girmek: formül yalnızca ufkun üzerindeki cisimler için geçerlidir, bu yüzden sonuç dönmez.

Bu hesaplama hakkında

Basit hava kütlesi formülü X = 1/sin(yükseklik) -zenit açısının sekantına eşdeğer- yıldız veya güneş ışığının, tam tepeye bakıldığındaki duruma göre (zenitte X=1) ne kadar atmosferden geçtiğini, düz ve paralel katmanlı bir atmosfer varsayımıyla tahmin eder. Yaklaşık 20°'nin üzerindeki yükseklik açılarında iyi çalışır, ancak ufka yakın açılarda hava kütlesini olduğundan yüksek gösterir (0°'de sınırsız büyür); Kasten-Young gibi daha isabetli modeller bu bölgede Dünya'nın eğriliğini hesaba katarak düzeltme yapar.

Astronomlar, saçılma ve soğurma kaynaklı sönümlenme ve kızarma etkisini -atmosferik ekstinksiyonu- fotometrik ölçümlerden arındırmak için hava kütlesini kullanır; ayrıca gözlemleri, bir hedefin en yüksekte (en düşük hava kütlesinde) ve atmosferden en az etkilendiği zamana göre planlar. Bu hesap, gözlemevi planlama yazılımlarında, amatör astrofotoğrafçılıkta ve gecenin farklı saatlerinde alınan parlaklık ölçümlerini karşılaştırması gereken her spektroskopi veya fotometri iş akışında rutin olarak yapılır.

Bu faydalı oldu mu?

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Yorumlar

  • İlk yorumu siz yazın.

Popüler hesaplayıcılar

Tüm Hesaplayıcılar