ماشین حساب نسبت سرمایه در گردش

درباره این ابزار

نسبت سرمایه در گردش، که نسبت جاری هم نامیده می‌شود، دارایی‌های جاری را بر بدهی‌های جاری تقسیم می‌کند: نسبت جاری = دارایی‌های جاری ÷ بدهی‌های جاری. این ماشین‌حساب سرمایه در گردش خالص را هم به پول گزارش می‌کند (دارایی‌های جاری − بدهی‌های جاری)، که همان ذخیرهٔ واقعی منابع در دسترس پس از پرداخت هر چیزی است که ظرف یک سال سررسید می‌شود.

نسبتی بالای ۱٫۰ یعنی شرکت از نظر نظری می‌تواند تعهدات کوتاه‌مدتش را با دارایی‌هایی بپردازد که ظرف سال به نقد تبدیل می‌شوند، در حالی که نسبتی بسیار بالاتر از ۲ می‌تواند نشان دهد نقدینگی یا موجودی کالا به‌جای سرمایه‌گذاری دوباره بی‌استفاده مانده است. وام‌دهندگان پیش از اعطای اعتبار کوتاه‌مدت آن را بررسی می‌کنند، و صاحبان کسب‌وکار آن را پیگیری می‌کنند تا پیش از آنکه تنگنای نقدینگی به بحران نقدی بدل شود آن را بیابند.