محاسبه‌گر بازپرداخت مبتنی بر درآمد

درباره این ابزار

یک طرح بازپرداخت مبتنی بر درآمد (IDR) پرداخت ماهانه وام‌گیرنده وام دانشجویی فدرال را به‌صورت درصدی از درآمد قابل تصرف او محدود می‌کند — درآمدی بالاتر از یک آستانه حفاظت‌شده که بر پایه خط راهنمای فقر فدرال برای اندازه خانوار وام‌گیرنده تعیین می‌شود (طرح‌های رسمی این آستانه را معمولاً ۱۵۰ درصد خط راهنما می‌گیرند؛ این ماشین‌حساب خط راهنمای پایه‌ای را که وارد می‌کنید با اندازه خانوارتان مقیاس می‌دهد اما هیچ ضریب ۱۵۰ درصدی اعمال نمی‌کند) — به‌جای آنکه پرداخت را بر مانده وام و یک دوره ثابت استوار کند. فرمول کلی چنین است: پرداخت ماهانه = (درآمد سالانه − آستانه خط راهنمای فقر) × درصد پرداخت ÷ 12، که درصد و آستانه دقیق بسته به طرح فرق می‌کند (مانند SAVE، IBR، PAYE یا ICR در نظام وام دانشجویی فدرال آمریکا).

وام‌گیرندگان دارای وام دانشجویی فدرال زمانی از طرح‌های IDR استفاده می‌کنند که پرداخت استاندارد ۱۰ ساله نسبت به درآمدشان از توان‌شان خارج باشد، چون پرداخت به‌جای اندازه بدهی با درآمد و اندازه خانوار مقیاس می‌گیرد — کسی با درآمد کم و مانده وام بزرگ می‌تواند پرداختی به‌مراتب کمتر از بازپرداخت استاندارد داشته باشد، و اگر درآمد زیر آستانه بیفتد گاهی حتی ۰ دلار. شرکت‌های خدمات‌دهنده وام هر سال با اعتبارسنجی مجدد درآمد و اندازه خانوار، پرداخت را دوباره حساب می‌کنند و بیشتر طرح‌های IDR پس از ۲۰ تا ۲۵ سال پرداخت واجد شرایط — بازه‌ای که بسته به طرح فرق می‌کند — بخشودگی نهایی وام را هم پیشنهاد می‌دهند.

این ماشین‌حساب درآمد سالانه، اندازه خانوار و خط راهنمای فقر و درصد پرداخت مربوطه را می‌گیرد و سپس پرداخت ماهانه برآوردی مبتنی بر درآمد شما را برمی‌گرداند، تا بتوانید آن را با مبلغ بازپرداخت استاندارد خود مقایسه کنید.