Olabilirlik Oranı Hesaplama

Tanısal olabilirlik oranlarını bulun.

Nasıl hesaplanır?

Duyarlılık ve özgüllüğü 0 ile 100 arasında yüzde olarak girin. Araç bunları kesre çevirir: Se = duyarlılık ÷ 100 ve Sp = özgüllük ÷ 100; ardından dört ondalıklı iki oran verir: LR+ = Se ÷ (1 − Sp) ve LR− = (1 − Se) ÷ Sp. LR+, pozitif sonucun durumu olanlarda olmayanlara göre kaç kat daha sık görüldüğünü; LR− ise aynısını negatif sonuç için gösterir. 1 değerinde sonuç hiçbir şeyi değiştirmez. Duyarlılık 0-100 olabilir ancak özgüllük kesinlikle 0 ile 100 arasında olmalıdır, çünkü %100 özgüllük LR+ hesabında sıfıra bölme yapar ve araç sonuç vermez. Oranlar yaygınlığı (prevalans) kullanmaz; olasılık elde etmek için bunları test öncesi olasılıkla kendiniz birleştirmelisiniz.

Örnek hesaplama

Bir testin duyarlılığı %90, özgüllüğü %80 olsun. Kesre çevirin: Se = 0,90 ve Sp = 0,80. Pozitif oran için 1 − Sp = 0,20 olduğundan LR+ = 0,90 ÷ 0,20 = 4,5000. Negatif oran için 1 − Se = 0,10 olduğundan LR− = 0,10 ÷ 0,80 = 0,1250. Yani pozitif sonuç durumu olan kişide olmayana göre 4,5 kat daha olasıdır; negatif sonuç ise yalnızca 0,125 kat olasıdır ve şüpheyi belirgin biçimde azaltır.

Bu örneği dene →

Sık yapılan hatalar

  • Duyarlılık ve özgüllüğü 0,9 ve 0,8 gibi kesir olarak yazmak; alanlar yüzde ister, bu girişler %0,9 ve %0,8 sayılır ve anlamsız sonuç verir (LR+ 0,0091).
  • Duyarlılık ile özgüllüğü yer değiştirmek; iki oranın rolleri de yer değiştirir.
  • LR'yi olasılık sanmak; o, oddsu çarpan bir katsayıdır, hastalık ihtimalinin yüzdesi değildir.
  • Test öncesi olasılığı yok saymak; aynı 4,5'lik LR+, tarama grubunda ve belirtili hastaların geldiği bir poliklinikte çok farklı anlama gelir.
  • Kusursuz ya da işe yaramaz test için özgüllüğe %100 veya %0 yazmak; araç bu değerleri kabul etmez.

Bu hesaplama hakkında

Tanısal olabilirlik oranı, bir test sonucunun bir hastada belirli bir durumun olup olmadığına dair kanaatinizi ne kadar değiştirmesi gerektiğini gösterir. Pozitif olabilirlik oranı LR+ = duyarlılık / (1 − özgüllük) formülüyle bulunur ve hastalığı olan birinde pozitif sonucun, olmayan birine göre ne kadar daha olası olduğunu gösterir; negatif olabilirlik oranı LR− = (1 − duyarlılık) / özgüllük formülüyle bulunur ve negatif bir sonucun şüpheyi ne kadar azaltması gerektiğini gösterir. Genel olarak LR+'nın 10'un üzerinde veya LR−'nin 0,1'in altında olması güçlü bir kanıt sayılır.

Klinisyenler, LR'yi hastanın test öncesi olasılığıyla (prevalans ve klinik bulgulara dayalı) — genellikle bir Fagan nomogramı veya Bayes teoremi aracılığıyla — birleştirerek hastalığın test sonrası olasılığını hesaplar; bu da kanıta dayalı tanısal muhakemenin merkezinde yer alır. Epidemiyologlar, bir tarama veya tanı testinin ham duyarlılık ve özgüllüğünün ötesinde gerçekte ne kadar yararlı olduğunu değerlendirmek için olabilirlik oranlarını kullanır; tıp öğrencileri de laboratuvar ve görüntüleme sonuçlarını bağlam içinde yorumlamak için LR'yi temel bir araç olarak öğrenir.

Bu faydalı oldu mu?

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Yorumlar (0)

  • İlk yorumu siz yazın.

Popüler hesaplayıcılar

Tüm Hesaplayıcılar