Zoutgehalte (%) naar praktische zoutgehalte-eenheden omrekenen

Over deze rekenmachine

De moderne oceanografie meet het zoutgehalte van zeewater in praktische zoutgehalte-eenheden (PSU), afgeleid van de praktische zoutgehaltenschaal (PSS-78) door het elektrische geleidingsvermogen van een monster te vergelijken met dat van een standaard KCl-oplossing — een methode die nauwkeurig en herhaalbaar genoeg is om oudere chemische bepalingen van het zoutgehalte (op basis van chloriniteit) te hebben vervangen. PSU is dimensieloos, maar komt numeriek bijna 1:1 overeen met de oudere conventie „delen per duizend (‰)”, aangezien beide uitgaan van het gemiddelde zoutgehalte van de open oceaan van ongeveer 35.

Deze omrekenaar werkt niet vanuit geleidbaarheid: je voert het zoutgehalte in als percentage en het wordt met 10 vermenigvuldigd om het equivalent in delen per duizend te geven, dat als PSU wordt weergegeven (3,5% → 35). Oceanografen en mariene biologen vertrouwen op PSU-metingen van CTD-instrumenten (geleidbaarheid-temperatuur-diepte) om de menging van watermassa's, dichtheidsgedreven stromingen en de geschiktheid van leefgebieden voor zeedieren te bestuderen, en een omrekening van percentage naar PSU is handig om oudere gegevens met moderne te verzoenen.