Rekenmachine Bandbreedte-vertragingsproduct

Over deze rekenmachine

Het bandbreedte-vertragingsproduct (BDP) is de hoeveelheid data die zich op elk moment „onderweg” op een netwerkverbinding bevindt: BDP = bandbreedte × retourtijd (RTT). Het geeft de maximale hoeveelheid onbevestigde data aan die onderweg kan zijn voordat de verzender op een bevestiging moet wachten, en het bepaalt de ideale TCP-verzend-/ontvangstvenstergrootte die nodig is om de capaciteit van de verbinding volledig te benutten.

Als een TCP-venster kleiner is dan het BDP, kan de verbinding de „pijp” niet vullen en lijdt de doorvoer eronder, ongeacht de beschikbare bandbreedte — precies daarom moet bij verbindingen over lange afstand met hoge bandbreedte (zoals satelliet of transcontinentaal glasvezel) vensterschaling zijn ingeschakeld om de theoretische snelheid te halen, een probleem dat bekendstaat als het „long fat network”-probleem (LFN).

Netwerkingenieurs die TCP-venstergroottes en bufferconfiguraties afstellen, systeembeheerders die uitzoeken waarom een verbinding met hoge bandbreedte de verwachte doorvoer niet haalt, en studenten computernetwerken gebruiken allemaal deze berekening om het BDP uit de bandbreedte en latentie van een verbinding te bepalen.