ماشین‌حساب وزن در سیارات دیگر

درباره این ابزار

وزن همان جرم نیست — نیرویی است که گرانش بر آن جرم وارد می‌کند و با W = m × g داده می‌شود، که در آن g شتاب گرانش سطحی محلی است. چون g از سیاره‌ای به سیاره دیگر بر پایه جرم و شعاع هر جرم آسمانی فرق می‌کند (مقدار آن برای زمین ۹٫۸ m/s² است، برای ماه حدود ۱٫۶۲ m/s² یعنی تقریباً یک‌ششم زمین، و برای مشتری حدود ۲۴٫۸ m/s² یعنی تقریباً ۲٫۵ برابر زمین)، یک جرم یکسان بسته به جایی که اندازه‌گیری می‌شود وزنی به‌شدت متفاوت دارد.

این دقیقاً محاسبه‌ای است که توضیح می‌دهد چرا فضانوردان در فیلم‌های آپولو روی سطح ماه جست‌وخیز می‌کنند و چرا فرودگری برای مشتری باید برای تحمل بارهای ساختاری بسیار بزرگ‌تر از فرودگری برای مریخ مهندسی شود — طراحان فضاپیما و لباس فضایی گرانش سطحی دقیق را برای هر مقصد مأموریت با جرم و شعاع شناخته‌شده هر جرم آسمانی محاسبه می‌کنند.

دانشجویان نجوم و فیزیک که قانون گرانش نیوتن را بررسی می‌کنند، ارتباط‌گران علم که تفاوت‌های سیاره‌ای را توضیح می‌دهند و علاقه‌مندان فضا که درباره «وزن مریخی» خود کنجکاوند، همگی از این رابطه استفاده می‌کنند تا یک وزن زمینی را به گشتی در منظومه شمسی تبدیل کنند.